Volgens ons zijn de twee afhankelijk van elkaar. Systemen komen voort uit de interacties tussen mensen. Als mensen geven we betekenis aan de wereld om ons heen. We bedenken dat daar bepaald gedrag bij hoort. Met dit (groeps)gedrag stellen we een norm vast die ons gedrag stuurt. Een verhaal waarmee we onszelf vertellen dat het gaat zoals het hoort en zelfs afspreken wat er gebeurt als je je er niet aan houdt. 

Het kan gebeuren, en dat zien we ook om ons heen, dat deze norm niet tot positieve uitkomsten leidt voor iedereen binnen de groep, binnen het ecosysteem. Bijvoorbeeld een bedrijf dat meer diversiteit onder werknemers wil aantrekken, maar nog geen inclusieve organisatiecultuur heeft. Of bijvoorbeeld beleid dat armoede en financiële ongelijkheid moet tegengaan, maar hierin niet lijkt aan te sluiten op de mensen die daadwerkelijk negatieve gevolgen ondervinden van de financiële ongelijkheid. Als deze roep steeds luider wordt kan de behoefte ontstaan om het systeem te beïnvloeden tot een andere werkwijze. 

Het beïnvloeden van systemen vereist dat grote groepen mensen hun gedrag aanpassen, waardoor normen van systemen evolueren. Het systeem is er voor de mens, niet andersom. Wanneer de roep luider wordt ontstaat er frictie en wrijving en dat kan tot ongemakkelijkheid leiden. Tegelijkertijd ontstaat de mogelijkheid tot verandering. 

Welkom in de tussentijd, de periode waarin we vertrokken zijn uit het oude systeem en de nieuwe afspraken nog niet gevormd zijn.

Daar komt het individu weer om de hoek kijken – die enkele gekke mier, de pionier of de eerste volger. Veranderingen in het gedrag van een individu die ook weet hoe anderen hierin mee te nemen, kan leiden tot veranderingen in groepsgedrag. Hiermee kan de groep een norm aanpassen en zo een transitie mogelijk maken naar een nieuwe norm en vorm om samen te leven, werken en te spelen. 

Dit is volgens ons het omslagpunt! Het individu, en soms meerdere individuen samen, die het gedrag van anderen om hen heen kunnen beïnvloeden. Die anderen? Dat kunnen collega’s zijn, bondgenoten, leidinggevenden, partners. Het momentum om te groeien van lonely wolf naar wolf pack.  

Als lonely wolf kun je de absolute expert zijn in je werkveld op het gebied van energietransitie, duurzaamheid, participatie, impactmetingen, maar zonder de know-how hoe het gedrag van anderen te beïnvloeden zal de impact van je kennis van korte duur zijn. Dan ben je de fysiotherapeut met goede bedoelingen en adviezen, die op de volgende afspraak weer te horen krijgt dat je cliënt de oefeningen niet heeft gedaan die wel tot herstel leiden. 

Die know-how vinden wij terug in de methode van Social Behaviour Change Communication (SBCC). Deze methode leert je begrijpen in welke fase van bereidheid je omstanders zitten wiens gedrag jij wilt veranderen en beïnvloeden. Ervaren zij überhaupt wel dat er een probleem is? Zijn ze bereid mee te denken, maar ook erg zoeken in hoe en wat? Of zijn ze al grotendeels aan boord en bereid om anderen te betrekken?  

Wanneer het aankomt op een bepaalde verandering in iemands overtuigingen of gedrag zijn er altijd vijf stappen om te identificeren. Deze tool neemt je mee in deze vijf stappen waarmee je jezelf leert te herkennen in welke stap jouw doelgroep zit. Zo kun je gedrag beter plaatsen en herkennen om vervolgens (met de volgende toolkit) een interventie te ontwikkelen die voor verandering gaat zorgen.